Thijs Lenders heeft onlangs 3 artkelen geschreven over heelheid. Deze artikelen treffen de toon van het gedachtengoed van Passie voor Groei. Heelheid (2) In mijn vorige artikel over ‘Heelheid ervaren’ (zie Heelheid 1, links) had ik het over de deelheid die in ons is. We delen ons in specialismen tot we bol van holheid staan, gespannen gepolijst en gekleurd als de buitenkant van een zeepbel. Druk, druk, druk. De segregatie in de geest (niet mijn pakkie an, ga ik niet over, dat is aan specialisten) is zo groot geworden dat we geen deel meer hebben aan het geheel en slaven zijn geworden van wat ik de infuusmythe noem; ‘Ik ben ‘online’,  dus ik besta’. De mythe is sterk. We vinden het niet meer vreemd dat er onder ons contact met een ander een werkelijkheid zit die gecontroleerd wordt door een niet gekende grootheid. Als het fout loopt merken we het. “Sorry, meneer/mevrouw, het systeem pakt het niet”. Het laat zich bijna niet meer kennen als mythe, het is DE werkelijkheid geworden. In ieder geval de commercieel geëxploiteerde werkelijkheid. We hangen ‘global’ aan het infuus van de virtuele vooruitgang. Onze autonomie wordt er sluipenderwijs door aangetast. Het levert groteske beelden op. “…maar Mevrouw, ik heb net vier euro in die parkeerpaal gegooid!!”. “Ik begrijp dat het vervelend is, meneer” zegt de stem uit het roostertje, ”maar u zult het opnieuw moeten proberen. Goedemiddag!” Hele stromen van eigendom worden onbereikbaar gemaakt door systemen die we niet in de hand hebben en waarvan de eigenaren of producenten onbereikbaar zijn. De bankencrisis en de recessie geven aan dat er een scheur is gekomen in de betrouwbaarheid van eindeloze deel(baar)heid. Met onze aarde en lucht gebeurt hetzelfde. Ga met mij in een lege wei staan en verwonder je erover dat er geen koeien staan. Ze staan op stal omdat ze teveel methaangas produceren. Kijk dan naar de lucht die vol strepen zit van vliegtuigen. Deze vliegtuigen vervoeren de sperzieboontjes vanuit Egypte die we morgen eten terwijl de aarde waar we op staan leeg is. Haha, biologische boontjes zeker! Mijn moeder liep vijftien meter naar de moestuin en plukte haar boontjes zelf! De deelheid heeft groteske vormen aangenomen. Deelheid is de mythe. Kort door de bocht levert deze stress, isolement en ziekte op. "Waar deelheid heerst loopt heelheid met de ziel onder de arm".	Een Andere Kijk. Een duurzame school Ik mijmer vaak over hoe het anders kan. Steeds verschijnt het beeld van een school. Gelegen op het platteland. Omgeven door akkers, een boomgaard, bos, een beek. Mijn stadstuin leert me hoe dichtbij bronnen liggen. In mijn tuin hangt een bloemkool aan de schutting. Dat er een waarachtige bloemkool groeit, is een bewijs van de kracht van de natuur. Een handvol aarde. Meer is er niet nodig. Tegelijk de kwetsbaarheid. Als de zon een dag schijnt hangen alle bladeren omlaag. Ik verzorg de plant met extra toewijding omdat ze niet in de volle grond staat. Als ik een volwaardig klein wit kooltje zie van twee centimeter, wenk ik de buurvrouw. Ik leg twee bladeren opzij en toon haar het piepklein ontluikend bloemkooltje, ze zegt “Oooh, sst niet praten, het slaapt”. Verbinding! Kracht, kwetsbaarheid en ontroerende verbinding. Dan hebben we het ook over kinderen. Met krachtige groeipotenties, tegelijkertijd vaak met weinig verbinding met hun eigen lijf, met de (be-)levende wereld. We doen een groeiend appél op hun hoofd. Los van de grond. Zoals mijn bloemkool aan de schutting. En steeds komt dat beeld van die school waar het mogelijk is te aarden. In verbinding leren staan met aarde, met planten, met dieren. En daardoor met zichzelf. Er vallen geen kinderen meer uit de boot. Ieder vindt er in samenhang een eigen leerniveau. Ik zie een hoeve of een  kasteelboerderij, waarin klaslokalen zijn gerealiseerd, een kleinschalige boerderij, waar een timmerwerkplaats is, fruitbomen, een broeikasje. Een werkatelier voor diverse ambachten. Een klein laboratorium, natuurkundige opstellingen. Een ruimte voor heemkunde, geschiedenis en aardrijkskunde. Er is ook internet, er is een biebbus. En bovenal is er een hele grote keuken. Er wordt gekookt met de groenten die door de kinderen zelf verbouwd zijn. Met zonne-energie en andere duurzame methodes om licht, aarde, lucht, water en vuur ten voordele van de mens en niet langer ten koste van onze omgeving of de aarde in te zetten. Zou deze school niet passen in het platteland dat met krimp moet omgaan?   Thijs Lenders Thijs bouwt samen met Mark Schoonbrood aan Passie voor Groei, Persoonlijke ontikkeling en Coaching v.o.f